امروز دوستان این عکس رو به من نشان دادند و گفتیم که چه عکس خوبیست.
با دقت بیشتر بر روی آن دیدیم که متآسفانه آنقدر دستکاری شده که نمیشود به آن عکس گفت و سوالی که برای من ایجاد شد این بود که چرا یک عکاس جوان (مثل خودمان) باید به خود اجازه دهد که اینچنین در واقعیت یک عکس (که ثبت لحظه یی از واقعیت است)دستکاری کند؟
حالا فرض بر اینکه او این کار را کرد,در جایی که هست هیچ بزرگتر و حرفه یی تری نیست که به او قباحت این عمل را گوشزد کند؟
وای بر روزی که این اخلاق به عنوان زبلی,تیزی و حرفه یی گری جایگزین صداقت در رسالت یک عکاس بشود.
شاید این کلام در فضایی که ما در آن تنفس میکنیم (چه کاری,چه زندگی عادی)کمی آرمانی باشه ولی مگر نه اینکه آرمانگرایی یکی از خصلتهای جوانان هست,اگر نسل ما الآن به این مسایل فکر نکنه وای بر پنجاه سالگی ما و بیشتر بر اونهایی که نسل ما بخواد تربیت کنه.
میتونید ببینید که چه بلایی بر سر این عکس بخت برگشته اومده و صورت زنان دیگری که در عکس هستند با استامپ از بین رفته.











از عکاس محترم این عکس به خاطر استفادهء عکس بدون ذکر نام ایشان عذر میخوام,هر چند فکر کنم خودشون دلیل این کار رو بدونند.
نوشته:مهدی قاسمی